Społeczność
blog.ekologia.pl   Publicyści   Sławomir Baczulis   Ekonomia proekologiczna a idea zrównoważonego rozwoju
1

Ekonomia proekologiczna a idea zrównoważonego rozwoju

W ramach III Sesji Zarządzającej Programem Ochrony Środowiska Narodów Zjednoczonych (UNEP – United Nations Environment Programme) - która odbyła się w 1975 roku w Nairobi - ideę zrównoważonego rozwoju ujęto jako „taki przebieg nieuchronnego i pożądanego rozwoju gospodarczego, który nie naruszałby w sposób istotny i nieodwracalny środowiska życia człowieka, nie prowadziłby do degradacji biosfery, który godziłby prawa przyrody, ekonomii i kultury”. Obok zwrócenia uwagi na nieuchronność rozwoju gospodarczego, który nie naruszałby nieodwracalnie środowiska naturalnego, bardzo wyraźnie podkreślono potrzebę powiązania ochrony środowiska z polityką narodową oraz z planami społeczno-gospodarczymi poszczególnych krajów. Sformułowana w ramach obrad definicja społeczeństwa ekorozwoju otworzyła nową kartę w – tak koniecznej w ramach kryzysu ekologicznego – dyskusji na temat rozwoju kulturalnego i gospodarczego, zakładającego wymogi ekologiczne; gdzie społeczeństwo, aby utrzymać zdolność do samosterowania swoim rozwojem, winno dążyć do utrzymania homeostazy i symbiozy z przyrodą. Odbywać się to powinno poprzez respektowanie oszczędnej produkcji, powtórne wykorzystywanie odpadów wraz z (myśląc o potrzebach i zdrowiu przyszłych pokoleń) przewidywaniem konsekwencji podejmowanych działań społeczno-gospodarczych.

W książce Konrada Walaszczyka pt. „Planeta nie tylko ludzi”, czytamy, iż rozwój zrównoważony jest ideą przewodnią ekonomii proekologicznej opartą na postulatach: zmiany wskaźników rozwoju gospodarczego z ilościowych na bardziej jakościowe, możliwie czystej produkcji, decentralizacji i ograniczenia nadmiernej i marnotrawnej konsumpcji. Z wyżej wymienionych postulatów wynikają bardziej szczegółowe zasady, do których należy zaliczyć: zużywanie zasobów odnawialnych (lasów, wody pitnej, zwierzyny łownej, ryb itp.) w takim stopniu, w jakim przyroda może je zregenerować; zużywanie zasobów nieodnawialnych (ropy naftowej, surowców mineralnych), które nie powinno być większe niż jednoczesne tworzenie ich substytutów i nowych, odnawialnych źródeł energii; nie emitowanie substancji toksycznych, których ziemski ekosystem nie może włączyć do swoich cykli; wprowadzenie czystej produkcji towarów, które powinny być tak projektowane, by po zużyciu mogły być wykorzystane ponownie (recykling, energia z biomasy) lub bezpiecznie neutralizowane (utylizowane); znaczne zwiększenie wydajności tych źródeł surowców i energii, które już znajdują się w użyciu; zrównoważenie ekspansji wielkich firm z rozwojem biznesu średniego i małego (również lokalnego); obligatoryjne informowanie przez producentów nowych technologii i towarów o tym, że ich produkty nie są szkodliwe dla zdrowia i środowiska; wprowadzanie proekologicznych reform za pomocą nie tyle zakazów i nakazów prawnych, ile systemu zachęt pozytywnych (na przykład wprowadzenia odpowiednich podatków za korzystanie z zasobów środowiska, ulg podatkowych za wprowadzanie mechanizmów chroniących środowisko) tak, aby rozwój gospodarczy brał pod uwagę dobro przyszłych pokoleń.

Doskonałym uzupełnieniem wyżej wymienionych zasad jest osiem przykazań dla człowieka proekologicznego, które sformułował Paul Hawken w książce pt. „Przez zielone okulary. Jak prowadzić interesy, nie szkodzić sobie i innym”:

 

1. W ciągu najbliższych 50 lat w krajach Północy zmniejszyć o 80% całkowitą konsumpcję energii i zasobów mineralnych; pod względem materialnym oznacza to produkowanie rzeczy dwukrotnie trwalszych, przy mniejszym o połowę zużyciu zasobów naturalnych.

2. Ludziom na całym świecie zapewnić bezpieczne i stabilne zatrudnienie, dające poczucie sensu istnienia każdej osobie.

3. Funkcjonować własnym rozpędem, a nie tylko dzięki przepisom, czy mandatowi moralnemu.

4. Respektować prawa rynku.

5. Rozwiązania nowej ekonomii muszą przynosić człowiekowi większą satysfakcję aniżeli dzisiejszy sposób życia.

6. Odnawiać zdegradowane ekosystemy.

7. Zadowalać się bieżącym dopływem energii; zrównoważone społeczności ludzkie powinny zachować się tak samo jak zbiorowości naturalne, żyjące w rytmie odpływu i przepływu energii ze słońca i roślin.

8. Bawić ludzi i dążyć do estetycznych efektów; zrównoważone społeczeństwo może powstać dzięki wysiłkom wielu chętnych ludzi.

 

Postuluję stworzenie serwisu www o nazwie novaitnauka, który mógłby stać się obszarem współpracy podmiotów gospodarczych i naukowców, rozwijających gospodarkę i nowy kapitał zawodowy i ludzki. Na treści serwisu składały by się dwa obszary: nauka i zdrowie.

Postuluję także stworzenie serwisu www rzeczywizja





Ten wpis czytano 2833 razy.
Super wyjaśnienie, bardzo mi się przydało.

https://ekonomiaspoleczna.wordpress.com
Gość Ekonomia Społeczna - Piątek, 30 Styczeń 2015 19:28